Ég bý í sveit

"Ég bý í sveit, á sauðfé á beit
og sællegar kýr úti á túni.
Sumarsól heit sem vermir nú reit
en samt má ég býð'eftir frúnni."
-- e. Magnús Eiríksson.

Já, satt er það. Við Eydís höfum flutt aðsetur okkar í sveitina. Það er mér miður að tilkynna að við höfum engar kindur – það eina sem við höfum í búskap okkar er Ingi, vinur okkar, og tvær læður.

Það er samt dásamlegt að búa hér, þó húskosturinn fái vart hýst allt það dótarí sem við höfum sankað að okkur í gegnum árin. Þetta er kyrrlátur og fagur staður, nægilega langt frá Akureyri til þess að geta talist sveit, en nægilega nálægt til þess að komast í og úr vinnum og skóla. Hér höfum við það sem við þurfum – netið, eldunaraðstöðu, svefnaðstöðu og svo auðvitað sjónvarpshornið okkar. En þar sem við erum utan borgarmúranna þá kemur sig vel að hafa auka herbergi þegar gesti ber að sem hægt er þá að hýsa þar til gesturinn er aftur orðinn ferðafær.

Ekki hugðist ég verða langorður í þessum fyrsta pistli, enda hef ég ekki margt fleira að seigja í bili. Við höfum það ágætt hérna í „krúsinni“. Námið er gott þennan veturinn og ætla ég mér að fá einungis háar einkunnir þetta árið.

Með bestu kveðju,
- Svenni.