Nú styttist óðum að næsta skólaönn fari af stað og er það mér sönn ánægja að lýsa því yfir að hún verði mín síðasta við Verkmenntaskólann á Akureyri. Þetta ævintýri hefur verið alltof langt, en hún hefur líka skílað sínu. Ég tel mig vera vel undirbúinn fyrir þá önn sem nú gengur í garð og ætla mér að ljúka með þeim bestu einkunnum sem ég hef fengið á skólaferli mínum.
Árið 2002 - haust önn - innritaðist ég í fyrsta skipti inn í Verkmenntaskólann á Akureyri. Ég var settur á svo kallaða Almenna braut. Það var sannkölluð niðurlæging að vera settur á þessa braut, en kaldhæðnin var að það var ég sem kom mér þangað. Ég tók mér tak, og ættlaði mér að klára þessa bölvuðu braut einsfljótt og einsvel og mögulegt væri.
Mér gekk vel þetta fyrsta ár, fékk góðar einkunnir og leið ágætlega með félögum mínum og samfallistum úr grunnskólanum - tíminn leið hratt og ég fann metnað í því að klára brautina. Eitt sem var gott við þessa almennu braut, okkur var boðið að prufa verklega áfanga sem í boði voru í skólanum (nema vélstjórn..). Ég komst fljótt að því að ég var ekki laghenntur smiður og hef alderi verið - en mér fannst virkilega gaman í rafmagnsáfanga sem við fórum í.
Á seinni önnini,vorönn 2003, áttum við að velja okkur áfanga til að fara í. Ég valdi mér rafmagnsfræði - en því miður voru of fáir sem sóttu um það sama og ég og því var sá áfangi ekki boði. Því þurfti ég að finna mér eithvað annað að gera, ég prufaði líka að elda á fyrri önninni og fannst það ágætt, því ákvað ég að fara bara í eldamennsku þar sem það var í boði.
Á haustönn 2003 valdi ég að fara á kokka brautina, eða það sem heitir grunndeild matvæla, þar sem ég hafði gaman af eldamennskunni önninni áður. Einnig fannst mér, fyrst ég var byrjaður á þessu að ég þyrfti að ljúka því.
Næstu tvö árin voru í kokknum. Ferillinn var dálítið rokkandi á þessum tíma, sést vel á einkunnablaðinu hvað mér þótti áhugavert og hvað ég taldi vera vesen og tíma þjófur.
Á kokkabrautinni kynntist ég líka fólki, svo sem einsog Helga Má, sem ég tel nú vera einn af mínum bestu vinum. Þetta var skemmtilegt tímabil og við skemmtum okkur vel, alltaf eithvað að gera. Einnig hefur sú menntun sem ég fékk þarna skilað sér í lífið og er ég ánægður með það að geta verið ófeiminn við að elda; -ég get hreint ekki hugsað mér hvernig líf mitt hefði verið ef ég kynni ekkert að elda, það er einhvern vegin frekar döpur hugsun ( ég elska mat ).
Árið 2002 - haust önn - innritaðist ég í fyrsta skipti inn í Verkmenntaskólann á Akureyri. Ég var settur á svo kallaða Almenna braut. Það var sannkölluð niðurlæging að vera settur á þessa braut, en kaldhæðnin var að það var ég sem kom mér þangað. Ég tók mér tak, og ættlaði mér að klára þessa bölvuðu braut einsfljótt og einsvel og mögulegt væri.
Mér gekk vel þetta fyrsta ár, fékk góðar einkunnir og leið ágætlega með félögum mínum og samfallistum úr grunnskólanum - tíminn leið hratt og ég fann metnað í því að klára brautina. Eitt sem var gott við þessa almennu braut, okkur var boðið að prufa verklega áfanga sem í boði voru í skólanum (nema vélstjórn..). Ég komst fljótt að því að ég var ekki laghenntur smiður og hef alderi verið - en mér fannst virkilega gaman í rafmagnsáfanga sem við fórum í.
Á seinni önnini,vorönn 2003, áttum við að velja okkur áfanga til að fara í. Ég valdi mér rafmagnsfræði - en því miður voru of fáir sem sóttu um það sama og ég og því var sá áfangi ekki boði. Því þurfti ég að finna mér eithvað annað að gera, ég prufaði líka að elda á fyrri önninni og fannst það ágætt, því ákvað ég að fara bara í eldamennsku þar sem það var í boði.
Á haustönn 2003 valdi ég að fara á kokka brautina, eða það sem heitir grunndeild matvæla, þar sem ég hafði gaman af eldamennskunni önninni áður. Einnig fannst mér, fyrst ég var byrjaður á þessu að ég þyrfti að ljúka því.
Næstu tvö árin voru í kokknum. Ferillinn var dálítið rokkandi á þessum tíma, sést vel á einkunnablaðinu hvað mér þótti áhugavert og hvað ég taldi vera vesen og tíma þjófur.
Á kokkabrautinni kynntist ég líka fólki, svo sem einsog Helga Má, sem ég tel nú vera einn af mínum bestu vinum. Þetta var skemmtilegt tímabil og við skemmtum okkur vel, alltaf eithvað að gera. Einnig hefur sú menntun sem ég fékk þarna skilað sér í lífið og er ég ánægður með það að geta verið ófeiminn við að elda; -ég get hreint ekki hugsað mér hvernig líf mitt hefði verið ef ég kynni ekkert að elda, það er einhvern vegin frekar döpur hugsun ( ég elska mat ).
