24.12.2009 - Jól.

Jæja, það hlaut að koma að því - Aðfangadagur hefur að lokum
borist til okkar. Nú hefst hátíð ljóss og friðara - gjafa pakka og
ofætis á þeim besta mat sem Ísland og Íslendingar eiga uppá að
bjóða. Nú halda sann-kristnir hátíð sína, ásamt þeim sem minna
trúa á hina heilögu ritningu. Sagt er að þennan dag hafi Kristur
frelsari, sonur Guðs með fleiru, fæðst.

En þennan dag, fyrir einum 23. árum gerðist eitthvað enþá
merkilegra! Því á því herrans ári 1986, klukkan 01:49 gerðist
dálítið sem kætti heimsbyggðina og breytti lífi mínu að eilífu.
Á því augnablik leit ég dagsins ljós.

Ég vildi bara auglýsa þennan merka atburð, annars höfum við
Eydís það fínt hérna á Egilsstöðum.

Já og það er kannski rétt að afsaka allann þann fjölda, eða þann
skort á, bloggpóstum...

...Ég er latur.

Kveðja,
Svenni.

Ég bý í sveit

"Ég bý í sveit, á sauðfé á beit
og sællegar kýr úti á túni.
Sumarsól heit sem vermir nú reit
en samt má ég býð'eftir frúnni."
-- e. Magnús Eiríksson.

Já, satt er það. Við Eydís höfum flutt aðsetur okkar í sveitina. Það er mér miður að tilkynna að við höfum engar kindur – það eina sem við höfum í búskap okkar er Ingi, vinur okkar, og tvær læður.

Það er samt dásamlegt að búa hér, þó húskosturinn fái vart hýst allt það dótarí sem við höfum sankað að okkur í gegnum árin. Þetta er kyrrlátur og fagur staður, nægilega langt frá Akureyri til þess að geta talist sveit, en nægilega nálægt til þess að komast í og úr vinnum og skóla. Hér höfum við það sem við þurfum – netið, eldunaraðstöðu, svefnaðstöðu og svo auðvitað sjónvarpshornið okkar. En þar sem við erum utan borgarmúranna þá kemur sig vel að hafa auka herbergi þegar gesti ber að sem hægt er þá að hýsa þar til gesturinn er aftur orðinn ferðafær.

Ekki hugðist ég verða langorður í þessum fyrsta pistli, enda hef ég ekki margt fleira að seigja í bili. Við höfum það ágætt hérna í „krúsinni“. Námið er gott þennan veturinn og ætla ég mér að fá einungis háar einkunnir þetta árið.

Með bestu kveðju,
- Svenni.

Prufu póstur.

Jabba dabba dú! jeee.